Bokmålsordboka
monoftongere
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å monoftongere | monoftongerer | monoftongerte | har monoftongert | monoftonger! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| monoftongert + noun | monoftongert + noun | den/det monoftongerte + noun | monoftongerte + noun | monoftongerende |