Bokmålsordboka
mirakuløs
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| mirakuløs | mirakuløst | mirakuløse | mirakuløse |
Etymology
fra fransk; jamfør mirakelSenses and Example Sentences
overnaturlig, underfull, utrolig
Example
- en mirakuløs helbredelse;
- en mirakuløs redning