Bokmålsordboka
mime 2
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å mime | mimer | mima | har mima | mim! |
| mimet | har mimet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| mima + noun | mima + noun | den/det mima + noun | mima + noun | mimende |
| mimet + noun | mimet + noun | den/det mimede + noun | mimede + noun | |
| den/det mimete + noun | mimete + noun | |||