Bokmålsordboka
avskjedige
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å avskjedige | avskjediger | avskjediga | har avskjediga | avskjedig! |
| avskjediget | har avskjediget | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| avskjediga + noun | avskjediga + noun | den/det avskjediga + noun | avskjediga + noun | avskjedigende |
| avskjediget + noun | avskjediget + noun | den/det avskjedigede + noun | avskjedigede + noun | |
| den/det avskjedigete + noun | avskjedigete + noun | |||
Senses and Example Sentences
gi avskjed (2), si opp
Example
- bli avskjediget;
- avskjedige noen fra en stilling