Bokmålsordboka
kverke 2
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å kverke | kverker | kverka | har kverka | kverk! |
| kverket | har kverket | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| kverka + noun | kverka + noun | den/det kverka + noun | kverka + noun | kverkende |
| kverket + noun | kverket + noun | den/det kverkede + noun | kverkede + noun | |
| den/det kverkete + noun | kverkete + noun | |||
Etymology
av kverk (1Senses and Example Sentences
kvele, drepe, gjøre ende på
Example
- kverke mus og rotter med gift;
- jeg kunne ha lyst til å kverke deg