Bokmålsordboka
kumpan
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en kumpan | kumpanen | kumpaner | kumpanene |
Etymology
norrønt kumpánn; beslektet med kompaniSenses and Example Sentences
Example
- de to kumpanene fant på mye rart