Bokmålsordboka
knocke
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å knocke | knocker | knocka | har knocka | knock! |
| knocket | har knocket | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| knocka + noun | knocka + noun | den/det knocka + noun | knocka + noun | knockende |
| knocket + noun | knocket + noun | den/det knockede + noun | knockede + noun | |
| den/det knockete + noun | knockete + noun | |||
Pronunciation
nåkˋkeEtymology
av engelsk knockSenses and Example Sentences
i boksing: slå ut;
Example
- knocke noen ned