Bokmålsordboka
knabbe
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å knabbe | knabber | knabba | har knabba | knabb! |
| knabbet | har knabbet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| knabba + noun | knabba + noun | den/det knabba + noun | knabba + noun | knabbende |
| knabbet + noun | knabbet + noun | den/det knabbede + noun | knabbede + noun | |
| den/det knabbete + noun | knabbete + noun | |||
Etymology
beslektet med nederlandsk knabbelen, knappen ‘spise, gripe raskt’Senses and Example Sentences
stjele, rappe
Example
- knabbe en sykkel