Bokmålsordboka
kjenning 1
noun masculine or feminine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en kjenning | kjenningen | kjenninger | kjenningene |
| feminine | ei/en kjenning | kjenninga | ||
Etymology
av kjenne (2Senses and Example Sentences
det å merke noe;
føling, snev;
aning
Example
- få kjenning av land;
- ha en kjenning av influensa