Bokmålsordboka
kalve 2
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å kalve | kalver | kalva | har kalva | kalv! |
| kalvet | har kalvet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| kalva + noun | kalva + noun | den/det kalva + noun | kalva + noun | kalvende |
| kalvet + noun | kalvet + noun | den/det kalvede + noun | kalvede + noun | |
| den/det kalvete + noun | kalvete + noun | |||
Etymology
norrønt kelfa; jamfør kalvSenses and Example Sentences
- føde kalv
Example
- kua som skal kalve, blir satt i egen binge;
- i mai skal reinen kalve
- om isfjell eller bre: briste slik at større stykker faller av
Example
- plutselig kan et isfjell kalve
- kantre, velte
Example
- han kalvet og slo seg