Bokmålsordboka
indignasjon
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en indignasjon | indignasjonen | indignasjoner | indignasjonene |
Etymology
fra latin; jamfør indignertSenses and Example Sentences
Example
- ekte moralsk indignasjon;
- hun ble fylt av indignasjon over behandlingen