Bokmålsordboka
hulle, høle
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å høle | høler | høla | har høla | høl! |
| hølet | har hølet | |||
| å hulle | huller | hulla | har hulla | hull! |
| hullet | har hullet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| høla + noun | høla + noun | den/det høla + noun | høla + noun | hølende |
| hølet + noun | hølet + noun | den/det hølede + noun | hølede + noun | |
| den/det hølete + noun | hølete + noun | |||
| hulla + noun | hulla + noun | den/det hulla + noun | hulla + noun | hullende |
| hullet + noun | hullet + noun | den/det hullede + noun | hullede + noun | |
| den/det hullete + noun | hullete + noun | |||
Senses and Example Sentences
lage hull (1, 1) i