Bokmålsordboka
hitte
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å hitte | hitter | hitta | har hitta | hitt! |
| hittet | har hittet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| hitta + noun | hitta + noun | den/det hitta + noun | hitta + noun | hittende |
| hittet + noun | hittet + noun | den/det hittede + noun | hittede + noun | |
| den/det hittete + noun | hittete + noun | |||
Etymology
norrønt hittaSenses and Example Sentences
Example
- hitte veien
Set phrases
- hitte påkomme på, tenke ut