Bokmålsordboka
harme 2
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å harme | harmer | harma | har harma | harm! |
| harmet | har harmet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| harma + noun | harma + noun | den/det harma + noun | harma + noun | harmende |
| harmet + noun | harmet + noun | den/det harmede + noun | harmede + noun | |
| den/det harmete + noun | harmete + noun | |||
Etymology
norrønt harma ‘gjøre sorgfull’Senses and Example Sentences
gjøre arg, vred eller sint;
forbitre, opprøre, ergre
Example
- deres oppførsel harmet meg
Set phrases
- harme segergre seg;
bli sint