Bokmålsordboka
hamne, havne 2
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å hamne | hamner | hamna | har hamna | hamn!hamne! |
| hamnet | har hamnet | |||
| å havne | havner | havna | har havna | havn! |
| havnet | har havnet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| hamna + noun | hamna + noun | den/det hamna + noun | hamna + noun | hamnende |
| hamnet + noun | hamnet + noun | den/det hamnede + noun | hamnede + noun | |
| den/det hamnete + noun | hamnete + noun | |||
| havna + noun | havna + noun | den/det havna + noun | havna + noun | havnende |
| havnet + noun | havnet + noun | den/det havnede + noun | havnede + noun | |
| den/det havnete + noun | havnete + noun | |||