Bokmålsordboka
halte
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å halte | halter | halta | har halta | halt! |
| haltet | har haltet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| halta + noun | halta + noun | den/det halta + noun | halta + noun | haltende |
| haltet + noun | haltet + noun | den/det haltede + noun | haltede + noun | |
| den/det haltete + noun | haltete + noun | |||
Senses and Example Sentences
Example
- halte og hinke;
- halte av banen etter kampen
- brukt som adverb:
- hun kom haltende
- i overført betydning: fungere dårlig;være lite treffende
Example
- sammenligningen halter
- i overført betydning: ha mangelfull rytme
Example
- det siste verset halter litt