Bokmålsordboka
grunngivning, grunngiving, grunngiing
noun masculine or feminine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en grunngiing | grunngiingen | grunngiinger | grunngiingene |
| en grunngiving | grunngivingen | grunngivinger | grunngivingene | |
| en grunngivning | grunngivningen | grunngivninger | grunngivningene | |
| feminine | ei/en grunngiing | grunngiinga | grunngiinger | grunngiingene |
| ei/en grunngiving | grunngivinga | grunngivinger | grunngivingene | |
| ei/en grunngivning | grunngivninga | grunngivninger | grunngivningene | |
Senses and Example Sentences
grunn som oppgis for noe;
begrunnelse, forklaring, argument
Example
- hvilken grunngivning gav hun?