Bokmålsordboka
godsnakke
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å godsnakke | godsnakker | godsnakka | har godsnakka | godsnakk! |
| godsnakket | har godsnakket | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| godsnakka + noun | godsnakka + noun | den/det godsnakka + noun | godsnakka + noun | godsnakkende |
| godsnakket + noun | godsnakket + noun | den/det godsnakkede + noun | godsnakkede + noun | |
| den/det godsnakkete + noun | godsnakkete + noun | |||
Senses and Example Sentences
snakke beroligende, vennlig eller innsmigrende
Example
- godsnakke med noen