Bokmålsordboka
gjentakelse, gjentagelse
noun masculine
gjentaing, gjentaking
noun masculine or feminine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en gjentagelse | gjentagelsen | gjentagelser | gjentagelsene |
| en gjentaing | gjentaingen | gjentainger | gjentaingene | |
| en gjentakelse | gjentakelsen | gjentakelser | gjentakelsene | |
| en gjentaking | gjentakingen | gjentakinger | gjentakingene | |
| feminine | ei/en gjentaing | gjentainga | gjentainger | gjentaingene |
| ei/en gjentaking | gjentakinga | gjentakinger | gjentakingene | |
Senses and Example Sentences
- det å gjenta
Example
- gjentakelsens hemmelighet;
- med fare for gjentakelse
- gjentatt handling eller ytring;
Example
- stadige gjentakelser virker trettende;
- en tale full av gjentakelser