Bokmålsordboka
angre
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å angre | angrer | angra | har angra | angr!angre! |
| angret | har angret | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| angra + noun | angra + noun | den/det angra + noun | angra + noun | angrende |
| angret + noun | angret + noun | den/det angrede + noun | angrede + noun | |
| den/det angrete + noun | angrete + noun | |||
Etymology
norrønt angraSenses and Example Sentences
kjenne anger;
ønske ugjort
Example
- angre syndene sine;
- jeg angrer ingenting;
- dette kommer du til å angre;
- jeg angrer ikke på at jeg reiste;
- jeg angrer på det jeg sa;
- det skal du få angre
Set phrases
- angre segvære lei seg for noe en har gjort