Bokmålsordboka
anfekte
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å anfekte | anfekter | anfekta | har anfekta | anfekt! |
| anfektet | har anfektet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| anfekta + noun | anfekta + noun | den/det anfekta + noun | anfekta + noun | anfektende |
| anfektet + noun | anfektet + noun | den/det anfektede + noun | anfektede + noun | |
| den/det anfektete + noun | anfektete + noun | |||
Etymology
fra lavtysk ‘fekte mot’Senses and Example Sentences
bringe ut av fatning;
affisere
Example
- han lar seg ikke anfekte av slike bagateller;
- det anfekter meg ikke det minste