Bokmålsordboka
forkvakle
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å forkvakle | forkvakler | forkvakla | har forkvakla | forkvakl!forkvakle! |
| forkvaklet | har forkvaklet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| forkvakla + noun | forkvakla + noun | den/det forkvakla + noun | forkvakla + noun | forkvaklende |
| forkvaklet + noun | forkvaklet + noun | den/det forkvaklede + noun | forkvaklede + noun | |
| den/det forkvaklete + noun | forkvaklete + noun | |||