Bokmålsordboka
forherlige
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å forherlige | forherliger | forherliga | har forherliga | forherlig! |
| forherliget | har forherliget | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| forherliga + noun | forherliga + noun | den/det forherliga + noun | forherliga + noun | forherligende |
| forherliget + noun | forherliget + noun | den/det forherligede + noun | forherligede + noun | |
| den/det forherligete + noun | forherligete + noun | |||