Bokmålsordboka
forbeine, forbene
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å forbeine | forbeiner | forbeina | har forbeina | forbein! |
| forbeinet | har forbeinet | |||
| å forbene | forbener | forbena | har forbena | forben! |
| forbenet | har forbenet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| forbeina + noun | forbeina + noun | den/det forbeina + noun | forbeina + noun | forbeinende |
| forbeinet + noun | forbeinet + noun | den/det forbeinede + noun | forbeinede + noun | |
| den/det forbeinete + noun | forbeinete + noun | |||
| forbena + noun | forbena + noun | den/det forbena + noun | forbena + noun | forbenende |
| forbenet + noun | forbenet + noun | den/det forbenede + noun | forbenede + noun | |
| den/det forbenete + noun | forbenete + noun | |||
Etymology
fra tysk; av for- (2Senses and Example Sentences
- bli til bein
Example
- skjelettet blir forbeinet
- brukt som adjektiv: fastgrodd, stivnet;
Example
- en forbeinet oppfatning
Set phrases
- forbeine segbli til bein
- knoklene forbeiner seg