Bokmålsordboka
faite, fighte
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å faite | faiter | faita | har faita | fait! |
| faitet | har faitet | |||
| å fighte | fighter | fighta | har fighta | fight! |
| fightet | har fightet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| faita + noun | faita + noun | den/det faita + noun | faita + noun | faitende |
| faitet + noun | faitet + noun | den/det faitede + noun | faitede + noun | |
| den/det faitete + noun | faitete + noun | |||
| fighta + noun | fighta + noun | den/det fighta + noun | fighta + noun | fightende |
| fightet + noun | fightet + noun | den/det fightede + noun | fightede + noun | |
| den/det fightete + noun | fightete + noun | |||
Pronunciation
faiˋteEtymology
av engelsk fightSenses and Example Sentences
kjempe intenst
Example
- skøyteløperen faitet friskt på oppløpssiden