Bokmålsordboka
snikmelde
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å snikmelde | snikmelder | snikmeldte | har snikmeldt | snikmeld! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| snikmeldt + noun | snikmeldt + noun | den/det snikmeldte + noun | snikmeldte + noun | snikmeldende |
Etymology
av snik-Senses and Example Sentences
melde (2, 1) i smug;