Bokmålsordboka
døgenikt
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en døgenikt | døgenikten | døgenikter | døgeniktene |
Etymology
av lavtysk dögen ‘duge’ og nichts ‘ingenting’Senses and Example Sentences
doven og udugelig person
Example
- være en latsabb og en døgenikt;
- din døgenikt!