Bokmålsordboka
forhefte
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å forhefte | forhefter | forhefta | har forhefta | forheft! |
| forheftet | har forheftet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| forhefta + noun | forhefta + noun | den/det forhefta + noun | forhefta + noun | forheftende |
| forheftet + noun | forheftet + noun | den/det forheftede + noun | forheftede + noun | |
| den/det forheftete + noun | forheftete + noun | |||
Etymology
fra lavtyskSenses and Example Sentences
hefte bort;
forsinke, distrahere
Example
- bli forheftet