Bokmålsordboka
ragge
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å ragge | ragger | ragga | har ragga | ragg! |
| ragget | har ragget | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| ragga + noun | ragga + noun | den/det ragga + noun | ragga + noun | raggende |
| ragget + noun | ragget + noun | den/det raggede + noun | raggede + noun | |
| den/det raggete + noun | raggete + noun | |||
Etymology
fra svenskSenses and Example Sentences
Set phrases
- ragge opp(prøve å) finne noen (til noe)
- vi prøvde å ragge opp noen investorer til ideen vår