Bokmålsordboka
dogg 2, dogge 1
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en dogg | doggen | dogger | doggene |
| en dogge | |||
Etymology
fra engelsk dog; jamfør tysk DoggeSenses and Example Sentences
hund av en gruppe med firkantet hode og bred snute